{jcomments on}{jcomments off}Kształcenie programistów w Polsce - zwłaszcza na uniwersytetach – prowadzi do utrwalenia przekonania, że głównym celem programisty jest stworzenie programu implementującego algorytm. Tymczasem w praktyce często więcej czasu niż na implementację algorytmu poświęcamy na poznanie środowiska w jakim program ma działać. W tym zresztą upatruję brak spodziewanego sukcesu rozwiązań 4GL. Ułatwiały one zdecydowanie implementację algorytmów, wprowadzając równocześnie swoje własne środowisko uruchomieniowe (runtime environment). Także promowana silnie Java zdobyła popularność głównie tam, gdzie środowisko Javy stanowi naturalne rozszerzenie systemu (urządzenia mobilne), a nie tam gdzie trzeba je dodatkowo instalować (PC-ty).

 

{jcomments on}{jcomments off}

ORM to skrótowe oznaczenie dla "mapowanie obiektowo-relacyjne" (od angielskiego Object-Relational Mapping). Chodzi więc o zamianę danych w postaci tabelarycznej (relacji w bazie danych) na obiekty, albo w drugą stronę.

Skąd ten pomysł?

Idea ORM zaczęła się wykluwać w czasach euforii z powodu upowszechnienia programowania obiektowego. Wizjonerzy informatyki wierzyli, że przyszłość będzie należała do obiektowych baz danych. Czyli dane pamiętane w obiektach programu byłyby w takiej samej formie zapisywane w bazie danych, bez dodatkowych operacji zmieniających format z obiektowego na relacyjny i z powrotem.